دُرج ؛

صندوقچه ای‌ست برای نگهداریِ دُرّ و گوهرهای دگر...




سلام :)

به مجله‌ی شخصی دُرج خوش اومدین


پدرم کتاب‌باز و هنر‌دوست و اهل قلم بود پس از او روحِ سوگوارم پرسه گرد شد مابین این سه به کاوش خویش؛

گاه تصویری پدید آمده از انگاره ای

گاه غزلی نگاشته در حاشیه‌ی کتابی

گاه پیدایش دیگر آثار خلاق که یکی‌ش می‌تواند تبادل اندیشیدنی کوتاه در تعاملی مأنوس با دیگران باشد چراکه دست آخر از هر گذاری یادگاری می‌ماند در دُرجِ کوچک خودم برای مرور احوالی که داشتم برای بازبینیِ قدم هایی که برداشتم و ارج نهادنِ آنانی که بخشی از روزگارم به توانمندی و حضورشان روشن است

اینجا خلاصه ای از علاقه‌مندی هام و یارانی که در مسیر تجربیاتم

آشنا شدیم یادآویز شدند

با یاد او

اهورا ابراهیمی راد